İnsanın sermayesi emekten bilgiye dönünce, bedenin ihtiyaçları yerine zihnin arzuları devreye girdi. Bugün dünya sistemleri zihin oyunları oynayarak kitlesel tüketimi ve yozlaşmayı; BEN OLMAK bencilliği altında piyasaya sürmekte. Herkesin kendi BEN kavramını doyurmaya çalıştığı -ki bu mümkün görünmüyor çünkü sürekli yenilenen ve bir öncekini geçersiz kılan ürünler var- bir dünyada tüm serveti yüz kişiye devredip, onun başarısına tapmaya başlıyor.
Bugün dünyanın sahip olduğu kültürel ve insani dejenerasyon, ürününü satmak isteyenlerden çok, ona sahip olmak için kendi insani değerlerini satanlar yüzünden oluyor demek isterdim. Fakat bunun da altında önce değersizleştirilip sonra da sahip olacağı ısırılmış bir elma ile değerli olacağı fikri empoze edilmiş bir eğitim ve öğretim sistemini de dikkate almak gerekiyor.
Bilgiyi işlemeyi ve bedeni arka plana atmayı öğrenen sistem kurucuları, plaza entellektüelleri yaratıp, onları da arkadan gelecek olan kitleye örnek teşkil edecek şekilde makyajlayıp, kendi ihtiyaçlar hiyerarşisini yaratmıştır.
Mobil dönüşüm ile insanlığa kısmi fayda sağlayan sistem, asıl amacı olan ve gelecekte kendisini besleyecek çocukları da ele geçirmekte ve onu tamamen duyarsız kılıp erken yaşta pasifize ederek geleceğini çalmakta. Işin ilginç yanı aynı sistem içerisinde kendi benliğini yitiren aileler de bu yok ediş hikayesine sürekli olarak katkı sağlamakta.
Ekoerezyon olarak nitelendireceğim bu durum dünyanın her yerine internet bağlantısı sağlama hayali -gerçeğe dönmek üzere- ile perçinlenip daha büyük ve kitlesel bir sömürü sistemine dönüşecek. O zaman geldiğinde herkes internette telefon ile bu yokoluş sürecinden payına düşeni alacaktır.
Gelecek, doğaya dönmekle düzelecek. Şu anda, burada yaptığımız şey daha fazla kitlesel tüketimi ve tutsaklığı getirecek olan zemini hazırlamaktan başka bir işe yaramıyor. Bağlan/mak tutsak olmaktır ve bağımlılıktır…
