Hepimiz kendimizi; iyi, mükemmel, muhteşem ve en iyi görürüz. Buna kriter olarak da diğer insanları baz alarak yaparız. Bizden daha kötüsüne göre iyiyizdir her zaman. “Ben kötü değilim” demek bile kötülüğün varlığını kabul etmemiz demektir.
Şöyle düşünün; 100 metreyi siz 15 saniyede koşuyorsunuz, bir başkası ise 20 saniyede ve ona göre iyisiniz fakat aynı mesafeyi 10 saniyede koşan birine göre de kötü. Bunu hayatın tüm alanlarına uygulayabilirsiniz. Sınavda 70 aldıysanız, 100 alana göre kötü 50 alana göre iyisiniz. Sokağa çöp atana göre iyi hiç çöp üretmeyene göre kötüsünüz. Bir kapitaliste göre iyi antikapitalist birine göre kötü olabilirsiniz. Bir arkadaşınıza göre iyi bir diğerine de kötü olabilirsiniz.
Sizi sevenlere iyi sevmeyenlere ise kötüsünüz. Siz de sevdikleriniz ve sevmediklerinize göre insanları ikiye ayırarak bu dengeyi kurmaktasınız içinizde. Tüm insanlığın kendi içinde yaşadığı, sevilme isteği, değersizlik duygusu, onaylanma, kabul görme ve anlaşılma arzusu için yaptıkları; bazen kendi varlığına bazen de dışarıdaki insanlara kötülük olarak yansır.
Afrika’ya yardım için gönderilen gıda yardımları, oradaki siyasi güçler tarafından alıkonuluyor. Bunu engellemek için orada bulunan UN (Birleşmiş Milletler) görevlileri ise oradaki kadın ve kızları kendileri ile birlikte olmaya zorlayarak (daha doğrusu tecavüz ederek) bu yardımları veriyorlar. Bu eylemin var olduğu dünyada iyi ve kötü yoktur, bu onların dersidir diyene, diyecek sözüm yoktur.
Nerede kalmıştık, hepimizin içindeki kötülükte. On yıllardır insanları izler dururum, herkes dünyanın ve çevresinin ne kadar kötü olduğunu anlatır durur. Bazen onların kötü olarak anlattığı kişileri de dinlemişliğim olmuştur, onları dinleyince de diğer kişinin ne kadar kötü olduğunu duymuşumdur. Sen kötü, ben kötü, o kötü… İyilik hiç yok mu? Var elbette… Fakat önce kötüyü kabul etmek ve dönüştürmek gerekiyor. Onu yok saymak, hiç yokmuş gibi davranmak, insanlığın kendisine en büyük ihanetidir, bence…
Dünyada kötülüğü var eden kaynaklar bugün iyilik olarak kendisini ortaya koymaktalar. Hindu ve Budist öğretileri ile dünyaya yayılan iyi ve kötü tanımlarında en çok karşılaştığım şeylerden biri de oradaki insanların kendilerine yaptıkları kötülükler ve acı çektirme seansları oldu. Dünyaya bedensel acının mutlak gerçeklik olduğu dayatıldı. Ruhsal iyileşme için çok gerekliymiş gibi sunulan bu acı reçete ile acı çektirmeyi bir şifa olarak gören insanlar günün sonunda dünyaya da aynı acıyı çektirerek şifalandırmaya çalışmakta. Kutsal atfedilen dinlerin yaydığı şeylerde iyilik olarak nitelendiriliyor. Bir peygamberin onlarca kadınla evli olması, bir başkasının 99 karısının olup komşusunun karısına göz dikmesi ve kocasını savaşa gönderip öldürmesi, bir başkasının kızları tarafından uyutulup ilişkiye girmesi, bir başkasının karsının hamile kalmaması nedeniyle hizmetçisinin hamile bırakılması ve hatta onun çocuklarının da benzer şeyleri yaşaması ve çocuklarının olmaması nedeniyle hizmetçilerinden çocuk doğurtulması… Liste uzayıp gider, savaş ganimetleri, öldürmeler ve daha niceleri. Bütün bu öğretiler dünyaya iyilik yaymaya çalışan ve iyiliği kötülüğe baskın gelecek ve cenneti vaat edecek bir meziyet olarak anlatır. Buradan bakınca elbette iyilik, kötülüğü yener ama önce kötülüğü görmeniz gerekir.
Herkes kör bir inançla, iyi ve kötü yok; olması gereken oluyor kafasında yaşıyor hayatı. Hepsini geçtim, birleşmiş milletler görevlisini Afrika’da aç bir annenin çocuğuna mama vermesi için dünyanın yardımsever insanları! tarafından gönderilmiş ve hakkı olan bir gıdayı, o anneye tecavüz ederek vermek, sizce iyiyse ya da nötr bir duyguysa susarım… Bu yazı ve insana dair söylemlerim artık sona eriyor. Ne halimiz varsa göreceğiz.
https://www.bbc.com/turkce/haberler/2014/09/140908_hrw_somali_tecavuz
https://tr.sputniknews.com/afrika/201509051017572220/
https://www.milliyet.com.tr/dunya/skandal-iddia-askerler-bize-tecavuz-ediyor-2186368
Size yüzlerce örnek verebilirim ama burada kesiyorum ve diyorum ki dünyada KÖTÜLÜK var en KÖTÜsü de İNSAN’dır…
